Get Adobe Flash player

Tuinen en relaties

20-08-2012
Van de week was ik aan het tuinieren. Mensen die mijn tuin kennen, weten dat ik daar nooit echt klaar ben.
Nu was ik een aantal weken weggeweest en dat kon je goed merken in de tuin.
Wat een paar weken geen aandacht kan doen…

Terwijl ik bezig was met snoeien, water geven, onkruid weghalen, vooral véél onkruid weghalen, kwam bij mij de metafoor boven van mijn relatie.
Ook in mijn relatie ben ik de afgelopen jaren bezig geweest met onkruid weghalen, water geven, nieuwe zaadjes planten en drastisch snoeien.
Eerst begon dit proces bij mezelf.
Alle zaadjes die ooit in mij zijn verrezen zijn, heb ik bekeken.
Welke wil ik behouden, welke wil ik terugsnoeien en welke wil ik radicaal verwijderen? Welke nieuwe zaadjes wil ik in mij tot boom laten groeien?

Dit was een pijnlijk proces van bewustwording en verantwoording nemen voor mijn eigen acties, wat een groot gevoel van vrijheid als resultaat had. Daarna, of eigenlijk bijna tegelijkertijd begon dit proces in mijn relatie. Plantjes die ik in eerste instantie erg mooi vond, waren gaan woekeren en bleken daarna vrijwel niet weg te krijgen. Andere planten, die ik bijna had weggehaald met de gedachte “dat gaat toch niets meer worden” bleken plotseling de mooiste bloemen te hebben.

In de tuin was ik al een paar jaar aan het proberen om klaprozen te krijgen. Het eerste jaar kocht ik zaadjes en met de gedachte: “het staat overal langs de weg, het zal wel makkelijk gaan”, gooide ik de zaadjes op het stukje grond waar ik ze wilde hebben. Maar er gebeurde niets.. Het jaar daarop las ik zorgvuldig de verpakking, deed wat zand bij de zaadjes en lette erop dat de vogels er niet bij konden, maar weer gebeurde er niets.. Nog één jaar probeerde ik het, maar het was duidelijk dat het niet de bedoeling was dat er klaprozen  in mijn tuin zouden staan, dus liet ik het los.
Een jaar later stap ik op een dag mijn voordeur uit en was ik totaal verbaasd om te zien dat er één prachtige klaproos heel mooi stond te bloeien. Het voelde als een cadeautje. Ook hier kan ik de vergelijking maken met mijn relatie. Door allerlei wensen, verwachtingen en ideeën over hoe ik mijn relatie wilde, los te laten, kreeg ik opeens een relatie die vele malen mooier was dan ikzelf ooit had kunnen bedenken.

De tuin heeft zowel zon als regen nodig om te kunnen groeien en ook dat is hetzelfde als in een relatie. Altijd zon lijkt misschien heerlijk, maar groei is er alleen als het er beide is.
Soms kan ik in mijn tuin staan en ben ik vol verwondering en vol emotie. Ik zie dan iets wat totaal anders is geworden dan ik wilde, maar het is o zo enorm prachtig. En dan is er vaak het gevoel van dankbaarheid dat ik het toch maar wat langer heb laten staan, dat ik toch meer geduld heb gehad, dan ik dacht te hebben. En dan geeft dat geduld uiteindelijk zo’n grote beloning, dat mijn hart zingt van geluk.

Ditzelfde gevoel ken ik als ik naar mijn relatie kijk.. ik voel me een gelukkig en dankbaar mens!

 

FacebookMySpaceTwitterGoogle BookmarksNewsvineLinkedinRSS Feed